Jazda tramwajami
Po co jeździ się tramwajami? Odpowiedzi wydają się proste – by nie marnować czasu na piesze wędrówki, by dostać się szybko z jednego końca Poznania na drugi, by nie marznąć, nie wstawać za wcześnie, nie wracać zbyt późno, by nie narażać się na niepotrzebne niebezpieczeństwo, by się nie zgubić, by dostać mandat (choć to akurat jest najmniej miłe). Ale można też jeździć tramwajami w innym celu. Po co? Dla przyjemności. Wielu ludzi lubi po prostu wsiąść w tramwaj, nie znając jego trasy i przeznaczenia i po prostu jechać. Można w ten sposób odkryć wiele nieznanych dotąd miejsc, o których się nie mówi, np. zapomniany pomnik, mały lasek, ciekawa architektura bloków. Wszystko to, siedząc po prostu w tramwaju. Lepiej nie ryzykować jednak i wykupić albo bilet miesięczny, albo chociaż dzienny, jeśli myśli się o poważniejszej wyprawie. Najlepiej, jeśli uda się złapać jakiś starszy tramwaj, który zamiast lamp ma wkręcane żarówki, miękkie siedzenia i piszczy przy każdym skręcie. One też zazwyczaj mają najciekawsze, najbardziej odludne trasy. Przyjemną podróż można odbyć tramwajem numer jedenaście, gdy ten udaje się w kierunki ulicy Połabskiej. Część trasy przechodzi przez jedną z najciekawszych poznańskich dzielnic – tak zwany Sołacz oraz Park Sołacki. Droga biegnie wzdłuż zieleni, czasem bloki zupełnie znikają. Można się też spotkać z z pięknymi domami, które nieraz pamiętają ubiegłe stulecie. Oraz piękne ogrody wokół. Równie urocza jest trasa tramwaju numer trzy, który jedzie na Wilczak. I choć tam również należy zwrócić uwagę na park, domy i ogrody, to jednak ich charakter jest zupełnie inny.